Szukaj w serwisie
Szukaj:
Logowanie
Owczarek belgijski
Owczarek belgijski, belgijski pies pasterski – grupa wielu blisko ze sobą spokrewnionych ras psów pasterskich uzyskanych w Belgii w drodze selekcji hodowlanej na wydajność w zaganianiu i na posłuszeństwo, powszechnie używanych do strzeżenia stad do końca XIX wieku[1]. W 1891 roku profesor Adolf Reul z Belgijskiej Szkoły Nauk Weterynaryjnych zainicjował proces selekcjonowania (z 8 uznawanych wówczas standardów) 4 głównych linii hodowlanych[2] uzyskując jeden podstawowy typ o 4 maściach i rodzajach szaty, obecnie uznawanych za odrębne rasy lub za odmiany owczarka belgijskiego, w zależności od narodowego klubu danego kraju. Są to:

* groenendael (zwany również owczarkiem belgijskim albo belgijskim psem pasterskim[1], odmiana długowłosa czarna),
* tervueren (owczarek długowłosy[1], odmiana długowłosa płowa i szara),
* laekenois (owczarek szorstkowłosy[1], odmiana szorstkowłosa płowa),
* malinois (odmiana krótkowłosa płowa).

W Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI) owczarek belgijski jest zarejestrowany jako jedna rasa o numerze wzorca 15, podzielona na cztery odmiany[3]. W Stanach Zjednoczonych jedynie laekenois nie został uznany za odrębną rasę, natomiast pod nazwą owczarka belgijskiego klasyfikowany jest najpopularniejszy groenendael.

Współcześnie owczarki belgijskie są użytkowane jako psy obronne pracujące w policji i armii, a także jako psy stróżujące. Przy zapewnieniu im odpowiedniej dawki ruchu dobrze przystosowują się do warunków panujących w mieszkaniach[1].

Owczarki belgijskie to rasa dość trudna przez swoją silną potrzebę ruchu, dlatego nie jest polecana początkującym hodowcom. Są to psy bystre, inteligentne i bardzo czujne, skore do współpracy.

Potrzebami istotnymi do zrealizowania wobec owczarków belgijskich są:

* umiejętnie prowadzona socjalizacja ze światem (z ludźmi, w tym z dziećmi, otoczeniem, z innymi zwierzętami);
* przeprowadzenie odmiennej tresury niż np. dla owczarka niemieckiego, z którym są często mylone. "Belga" nie da się do wykonania danej czynności zmusić przy pomocy tzw. "twardej szkoły" czyli powtarzaniu komendy i egzekwowaniu jej wykonania – reakcją "Belga" jest najczęściej agresja a czasem apatia. Uczą się za to bardzo szybko (czasem także rzeczy niepożądanych) w trakcie interesującej zabawy prowadzonej przez konsekwentnego i cierpliwego tresera czy właściciela.

Przypisy
1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.
2. Fogle Bruce: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.
3. Systematyka ras wg FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras. (pdf)




Źródło:
Materiały udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Zasady ochrony prywatności
O Wikipedii
Informacje prawne

Dźwięki kota
Na forum




Ciekawostki koty, ciekawostki psy



wypożyczalnia zoologiczna
Czy wiesz, że...?
Głaskanie kota łagodzi stres, a jego mruczenie działa uspokajająco. więcej ciekawostek »
Moje KotyPsy.pl
jeszcze jedna kurtka)
Polecamy
sklep zoologiczny warszawa
Sadurski.com
28 użytkowników online