Szukaj w serwisie
Szukaj:
Logowanie
Labradoodle
Labradoodle – hybryda, powstała ze skrzyżowania Labradora Retrievera z pudlem.

Rys historyczny
Historia Labradoodla rozpoczęła się w 1988 roku w Australii. Był on niejako odpowiedzią na pojawiające się zapotrzebowanie na psa przyjaznego alergikom, ale jednocześnie chętnie współpracującego z ludźmi. Na Hawajach mieszkała tracąca wzrok kobieta, która potrzebowała psa przewodnika. Niestety jej mąż był uczulony na sierść psa i nie mogła ona posiadać w domu psa żadnej ze znanych ras „niealergizujących”. Wtedy właśnie Wally Cornen pracujący w Stowarzyszeniu Australijskich Psów Pracujących wpadł na pomysł skrzyżowania pudla i labradora. Urodziły się 3 szczenięta, z których jeden został wysłany na Hawaje i służył niewidomej kobiecie jako pies przewodnik. Ta krzyżówka została nazwana Labradoodle. Pozostałe 2 szczenięta nie mogły znaleźć domu przez dłuższy czas. Później wymyślono nazwę Labradoodle i oficjalnie zapoczątkowano pracę nad tą rasą[1].

Następnie kontynuowano kojarzenie tych ras w celu uzyskania psów, od których wszystkie szczeniaki nie lnieją i są przyjazne alergikom. W 1989 roku powstało Ruthland Manor Breeding and Research Centre oraz Tegan Park Research and Breeding Centre[2]. W obu centrach prowadzono odpowiednie krzyżowania zwierząt przebadanych genetycznie tak by wyeliminować zarówno lnienie jak i genetyczne choroby, którymi obciążone są zarówno pudle jak i labradory. W ten właśnie sposób, na przestrzeni wielu lat ciężkiej pracy powstały Wielopokoleniowe Australijskie Labradoodle. Od połowy 2004 roku uznano, że Australijski Labradoodle nie jest krzyżówką Labradora z Pudlem i od tej poru w celu uzyskania Australijskiego Labradoodla można je krzyżować tylko między sobą[3]

Wygląd
Labradoodle, jako krzyżówka Labradora z Pudlem nie mają określonego wzorca, jak powinny wyglądać. Jednak u Australisjkich Labradoodli wzorzec wyglądu jest określony i uzyskiwany przy każdym krzyżowaniu. Mają atletyczne ciało i wyjątkową, nielniejącą sierść. Powinny mieć duże, okrągłe oczy, uszy opadające, nos duży, przypominający kwadrat. Australijskie Labradoodle mają dwa typy sierści: wełna (z ang. Wool) i runo (z ang. Fleece). U zwykłych labradoodli pojawia się jeszcze trzeci typ – włos (lniejący). Wełna wygląda jak sierść pudla, runo przypomina sierść owcy, jest dłuższe i delikatnie pofalowane. Te dwa typy sierści nie lnieją. Sierść Labradoodli wysępują w wielu kolorach, od biszkoptowego po czarny zdjęcia różnokolorowych labradoodli[4].
Australijski Labradoodle, sierść typu runo

Zachowanie i charakter
Labradoodle to psy przyjacielskie, familijne i żywotne. Są bardzo lojalne i posłuszne. Pamiętajmy, że psy tej rasy pracują jako psy towarzysze, przewodniki, co oznacza że uwielbiają współpracę z człowiekiem. Mają niewielkie tendencje do agresji czy szczekania, są za to bardzo delikatne jeśli chodzi o dzieci i o inne zwierzęta. O Labradoodlach często można usłyszeć, że są to psy myślące. Osiągają doskonałe wyniki w treningach posłuszeństwa. Wyjątkowe w tych psach jest to, że w jednej chwili zachowują się jak klaun rozśmieszający całe towarzystwo, a za chwile zamieniają się w mądrego, rozważnego psa. U Australijskich Labradoodli udało się już uzyskać powtarzalność charakteru. U zwykłego Labradoodla spotyka się psy charakterem podobne bardziej do Pudla niż Labradora[4].

Użytkowość
Labradoodle jest rasą hipoalergiczą, stworzoną z myślą o ludziach uczulonych na psy. Jednak nie wszystkie psy mogą być hypoalergiczne, dlatego przed wzięciem ich trzeba je poddać badaniu. Są dobrymi psami przewodnikami.

Zdrowie Labradoodli
Labradoodle są nową rasą, jednak nie pozbawioną ryzyka chorób genetycznych. Choroby te pochodzą głównie od macierzystych ras czyli od pudla oraz labradora. Są to między innymi: dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, choroby oczu (postępujący zanik siatkówki), choroby tarczycy. Hodowcy konsekwentnie pracują nad tym by ich psy były jak najzdrowsze i eliminują z hodowli obciążone chorobami osobniki. Bardzo dużą uwagę zwraca się również na krzyżowanie ze sobą jak najmniej spokrewnionych zwierząt oraz prowadzi się specjalny program infuzji. U Australijskich Labradoodli choroby te są jak dotąd eliminowane dość skutecznie (dysplazja stawów tylko u parunastu psów na parę tysięcy). Wynika to z obowiązkowego i wszechstronnego badania wszystkich psów dopuszczonych do rozrodu pod kątem występowania wyżej wymienionych chorób. Hodowcy Australijskich Labradoodli zapewniają również gwarancje zdrowotną dla kupowanego szczeniaka[5]. Od hodowców Labradoodli wymaga się wczesnej sterylizacji szczeniąt, zanim trafią one do swoich domów. Jest to bardzo popularne zachowanie w przypadku wszystkich ras w Australii i Stanach Zjednoczonych, w Europie w dalszym ciągu budzące wiele kontrowersji. Ma to na celu z jednej strony zapobieganie niekontrolowanego rozmnażania zwierząt (i ich późniejszego trafiania do schronisk) jak i ochronę nowopowstającej rasy ( tak, by tylko nieliczni mogli być hodowcami). Wczesna sterylizacja psów ma ponadto dobry wpływ na zdrowie zwierząt jako, że zapobiega powstawaniu wielu nowotworów. W tak wczesnym wieku szczenięta również wracają do zdrowia znacznie szybciej niż starsze psy poddawane temu zabiegowi[6].

Popularność
Znane głównie w Australii i USA stają się coraz popularniejsze w Europie. W Polsce są już dwie hodowle tych psów, jedna psów o rozmiarze standard, druga o rozmiarze średnim i małym.

Labradoodle jako słowo jest już w Oxford English Dictionary[7]. Labradoodle są również coraz bardziej powszechne w naszej kulturze. Amerykański Prezydent, Barack Obama wybierał psa dla swojej rodziny pomiędzy Australijskim Labradoodlem[8] a Portugalskim Psem Wodnym.

W filmie "Marley & Me"[9] , John Grogan (Owen Wilson) słyszy zalecenia od swojego przyjaciela Sebastiana (Eric Dane) aby kupił Labradoodla, ale wybiera Labradora.

Wśród słynnych właścicieli Labradoodli znajdziemy takie nazwiska jak: Tiger Woods (golfista); Joe Biden (wiceprezydent USA); Jennifer Aniston (aktorka); Elle MacPherson (modelka); Jeremy Clarkson i Richard Hammond (prezenterzy programu Top Gear); Julianne Moore (aktorka).


Źródło:
Materiały udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Zasady ochrony prywatności
O Wikipedii
Informacje prawne

Dźwięki kota
Na forum




Ciekawostki koty, ciekawostki psy



wypożyczalnia zoologiczna
Czy wiesz, że...?
Wbrew powszechnemu przekonaniu, koty to zwierzęta towarzyskie. Jeżeli przebywają wśród ludzi, reagują kiedy się do nich mówi i potrafią na swój sposób odpowiadać. Cieszy je towarzystwo człowieka. Kot nie widzi tego, co znajduje się bezpośrednio przed jego nosem. Dlatego często nie może znaleźć małych kawałeczków (np. jedzenia) na podłodze. więcej ciekawostek »
Moje KotyPsy.pl
Atak na Mount Kurtkonest
Polecamy
sklep zoologiczny warszawa
Sadurski.com
8 użytkowników online