Szukaj w serwisie
Szukaj:
Logowanie
Gończy Schillera
Gończy Schillera to jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych, zaklasyfikowana do sekcji średnich psów gończych.

Rys historyczny
Gończy Schillera pochodzi od lokalnie hodowanych psów myśliwskich. Ukształtowanie rasy dokonało się w XIX wieku, a jej twórcą był Per Schiller, który postawił sobie za cel wyhodowanie lekkiego, szybkiego psa gończego. Hans Räber podaje, że jeszcze jednym z powodów utworzenia własnej rasy przez Schillera, była niechęć do psów gończych z białymi znaczeniami. Sprowadził on gończe z Niemiec, gończymi z Szwajcarii o umaszczeniu czarno-rudym, w typie gończego z Argowii. Do powstania rasy został użyty także pies rasy harrier. Ściśle stosowany chów wsobny pozwolił Schillerowi uzyskać psy bez znaczeń białych, pomimo zastosowania w krzyżowaniu psów angielskich trójkolorowych. Powstałą rasę nazwano jego imieniem i uznano w 1907 roku przez szwedzki Kennel Club.

Wygląd
Pies o proporcjonalnej lekkiej budowie. Uszy gończego Schillera są miękkie, osadzone wysoko i wiszące płasko przy głowie. Łapy zwarte, z dużymi, mocnymi opuszkami, dzięki którym gończy Schillera pracować może w trudnym terenie. Włos jest krótki, ale gęsty, dający ochronę przed mrozami.

Szata i umaszczenie
Maść może być tylko ruda z czarnym czaprakiem.

Zachowanie i charakter
Gończy Schillera jest psem o dużej wytrzymałośc w biegu i szybkości. W pracy cechuje się dokładnością, a w tropieniu używa dolnego wiatru. Posiadaja silnie wyostrzony zmysł węchu.

Użytkowość
Gończy Schillera jest psem myśliwskim wykorzystywanym do polowania przede wszystkim na lisy, także na zające bielaki. W pracy tropi i osacza zwierzynę do nadejścia myśliwego. Psy tej rasy odporne są na ból (zranienia w szuwarach i zaroślach). Dokładnie trzymają się tropu dzięki „dolnemu wiatrowi”.

W Szwecji chcąc spowodować wzrost liczebności saren preferowano psy, które najlepiej polowały na lisa i jednocześnie nie wykazywały zainteresowania sarnami. Zorganizowano próby pracy, które miały wyłonić psy najlepiej predysponowane do tego typu zadań. Pierwsze miejsce w tym konkursie zdobył pies gończy Schillera - „Tuveskogens Bruno”.

Obecnie, szczególnie w zachodniej części Szwecji, lisy zostały praktycznie wytrzebione. Próby pracy w formie polowania na lisa straciły swoje znaczenie i od około 10 lat gończe Schillera sprawdzane i używane w Szwecji są jako łowcy zajęcy[potrzebne źródło].

Zdrowie i pielęgnacja
Rasa ta dobrze hoduje się w kojcach – nie lubi zbyt suchych i przegrzanych pomieszczeń.

Popularność
Poza Szwecją psy te nielicznie hodowane są tylko w Skandynawii. W Polsce jest jedna para tych psów[potrzebne źródło].

Bibliografia
* Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003
* Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom II, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2001



Źródło:
Materiały udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Zasady ochrony prywatności
O Wikipedii
Informacje prawne

Dźwięki kota
Na forum




Ciekawostki koty, ciekawostki psy



wypożyczalnia zoologiczna
Czy wiesz, że...?
Koty nie lubia krzyków i gwałtownych ruchów, nie powinno się więc wybierać ich na pupili małych dzieci. więcej ciekawostek »
Moje KotyPsy.pl
Polecamy
sklep zoologiczny
Sadurski.com
94 użytkowników online