Szukaj w serwisie
Szukaj:
Logowanie
Poitevin
Poitevin – jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Znajduje się w podsekcji dużych psów gończych.

Rys historyczny
Został wyhodowany u schyłku XVII wieku w Haut-Poitou w południowo-zachodniej Francji, gdzie występowało bardzo dużo wilków. W 1692 roku markiz François de Larrye z Haut-Poitou otrzymał tuzin foxhoundów angielskich z hodowli Dauphin i skrzyżował je z miejscowymi psami[1]. W efekcie powstały psy gończe sprawdzające się podczas polowań na wilki – szybkie, inteligentne, odważne, obdarzone talentem tropicielskim i melodyjnym głosem.

Populacja poitevina została zdziesiątkowana epidemią wścieklizny w 1842 roku[1]. Pomimo późniejszych krzyżowań, rasa zachowała swe pierwotne zalety, które nawet zostały wzmocnione krwią foxhounda angielskiego.

Wygląd
Poitevin jest bardzo podobny do foxhounda angielskiego, choć ma inne umaszczenie, a jego uszy są dłuższe i bardziej wiotkie. Sierść jest krótka, o umaszczeniu: trikolor z czerwonym siodłem, trikolor z dużymi czarnymi łatami, pomarańczowo-białe, borsucze.

Głowa jest długa, oczy duże i brązowe, uszy średniej szerokości. Bardzo głęboka jest klatka piersiowa. Grzbiet jest dobrze umięśniony i bardzo zwarty. Średniej długości, delikatny ogon.

Zachowanie i charakter
Poitevin dobrze czuje się w sforze. Żyje około 12 lat[1].

Przypisy
1. 1,0 1,1 1,2 Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.




Źródło:
Materiały udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Zasady ochrony prywatności
O Wikipedii
Informacje prawne

Dźwięki kota
Na forum




Ciekawostki koty, ciekawostki psy



wypożyczalnia zoologiczna
Czy wiesz, że...?
Wbrew powszechnemu przekonaniu, koty to zwierzęta towarzyskie. Jeżeli przebywają wśród ludzi, reagują kiedy się do nich mówi i potrafią na swój sposób odpowiadać. Cieszy je towarzystwo człowieka. Kot nie widzi tego, co znajduje się bezpośrednio przed jego nosem. Dlatego często nie może znaleźć małych kawałeczków (np. jedzenia) na podłodze. więcej ciekawostek »
Moje KotyPsy.pl
chrapanie synchroniczne
Polecamy
sklep zoologiczny
Sadurski.com
58 użytkowników online